Een gevoel van innerlijke leegte – soms te midden van anderen.
Eenzaamheid. Het is een gevoel dat we allemaal wel kennen. Soms wanneer je alleen bent, maar net zo goed in een groep, of midden in een verjaardag, omringd door gesprekken en vrolijk gelach. En toch kan er dan dat stille gevoel zijn: ik hoor er niet bij.
Ik ken zelf ook momenten van los staan. Van niet weten hoe ik me kan verbinden, of waar ik eigenlijk bij hoor. Soms voel ik me dan verdwaald in mezelf, alsof ik mijn eigen kern kwijt ben. Wat dan blijft is verveling, leegte, en als dat langer duurt, kan dat zomaar in sombere of zelfs depressieve gevoelens over gaan.
Verbonden met jezelf
Eenzaamheid is niet simpelweg een gebrek aan mensen om je heen. Het is meer een gebrek aan verbondenheid. Verbondenheid voelen met anderen, maar misschien nog wel meer met jezelf.
Eenzaamheid kan zich op verschillende manieren laten zien. Zeker ook bij jongeren, die nog op zoek zijn naar nieuwe verbindingen. Het gevoel om ergens bij te horen: in vriendengroepen, in hun beginnende relaties, in de keuze naar een loopbaan en in het zoeken naar hun eigenheid in een complexe wereld.
Wanneer je te snel meegaat met de groep of jezelf te makkelijk aanpast om er maar bij te horen, kan dat een innerlijk gevoel van leegte geven. Want verbondenheid die gebaseerd is op aanpassen in plaats van echtheid, voelt uiteindelijk niet als echte verbinding. Dan raak je los van je eigen kern, je eigen gevoelens en je essentie. En juist daar ontstaat een diepe vorm van eenzaamheid.
Wat eenzaamheid ook is – het verdient aandacht. Niet om het uit de weg gaan, maar om ermee in gesprek te gaan.
Wanneer je het contact met jezelf verliest, raak je ook de wereld buiten je kwijt. Dan voelt het alsof er een muur staat tussen jou en het leven. Juist op die momenten kan het waardevol zijn om niet weg te lopen van de eenzaamheid, maar er juist mee in gesprek te gaan.
Werkelijke verbondenheid begint bij trouw blijven aan jezelf. Het belangrijkste is om daarbij in het hier en nu te blijven. Wanneer je met aandacht bij dit moment bent, bij je adem en bij de grond onder je voeten, dan verandert er iets. Je voelt weer, je ervaart weer verbondenheid en eenheid.
De ervaring dat je verbonden bent met jezelf of met iets groters
In het nu vallen dualiteiten weg. Er is geen verleden en geen toekomst, geen oordeel en geen vergelijking. Alleen jij, hier, nu. En in dat moment kan een glimp ontstaan van eenheid: de ervaring dat je verbonden bent met jezelf, of met iets groters en daarin nooit alleen kunt zijn.
Deze intieme verbinding kun je op verschillende manieren voeden. Door stilte, een meditatie of een wandeling in de natuur. Of door creativiteit, een hobby, waarin je je kunt uitleven of werk dat je energie geeft. Het maakt niet uit welke vorm je kiest, zolang het je helpt om terug te keren naar je kern.
Eenzaamheid hoeft dus geen vijand te zijn. Het kan een gids zijn die je telkens weer herinnert aan wat er écht toe doet: aanwezig zijn, in verbinding met jezelf. En vanuit die verbondenheid ontstaat er vanzelf ruimte om je ook weer open te stellen voor de ander.
“Verbondenheid is de stille zekerheid dat je gedragen wordt, ook als niemand je vasthoudt”.
Tips om om te gaan met eenzaamheid
Wanneer je momenten van eenzaamheid ervaart, helpen je mogelijk onderstaande tips.
Verbinding met de buitenwereld
Kies iets wat je uit je isolement haalt en je een gevoel van betekenis geeft. Dat kan een hobby zijn, werk waarin je opgaat, of vrijwilligerswerk – bijvoorbeeld bij de voedselbank of een andere plek waar je van waarde kunt zijn. Soms moet je daarvoor uit je comfortzone komen en uit je negatieve gedachtestroom.
Verbinding met je binnenwereld
Neem bewust tijd om stil te worden. Dat kan via meditatie, ademhalingsoefeningen of een wandeling. Probeer om meer in het ‘hier en nu’ te leven en je zintuigen te gebruiken, zonder er gelijk (oude) oordelen aan te verbinden. Volg bewust je adem en voel hoe je voeten de grond raken. Zo valt de dualiteit van gedachten weg en ontstaat er rust.
In verbinding met iets groters
Ergens diep in jou is een bron – je zou het een innerlijke kracht, een stiltepunt of een goddelijke kern kunnen noemen. In moeilijke momenten kun je je hierop afstemmen. Het herinnert je eraan dat je altijd deel uitmaakt van een groter geheel. In deze bron is eenheid, of non-dualiteit, en vanuit die plek hoef je je nooit werkelijk alleen te voelen.
Balans tussen binnen en buiten
Beide kanten versterken elkaar. Wanneer je verbonden bent met jezelf én met anderen, ervaar je een gevoel van eenheid. Eenzaamheid verliest haar kracht zodra je voelt dat je zowel in jezelf als in de wereld thuis kunt zijn.
Eenzaam en toch niet alleen
De inspiratiedag ‘In gesprek met eenzaamheid’ is een ééndaagse training in het ontdekken van nieuwe verbindingen. En om te ervaren dat je niet alleen bent – ook als je je alleen vóelt. Want diep in ons leeft een onverwoestbare verbondenheid, als een plek die nooit afgesneden is.
Spreekt het je aan om deel te nemen aan deze inspiratiedag? Wellicht begeleid je mensen als trainer of coach of heb je ervaring met gevoelens van eenzaamheid? Je bent welkom!
Meld je hier aan voor de Inspiratiedag “In gesprek met eenzaamheid’ op 19 december


In verbinding met iets groters
Soms weet je het even niet. Hoe nu verder? Je staat op een kruispunt van je leven en weet niet welke richting je op moet gaan. Hoe nu verder met je carrière of met je relatie? Of hoe verder na je pensioen of na een scheiding of verlies.
Stel dat je droomt over jouw toekomst. Hoe ziet het ideale plaatje er dan uit. Maak in gedachten een beeld van een ideale situatie met betrekking tot jouw werk, hobby’s, relaties of jouw bijdrage aan de wereld, alsof je naar een film kijkt. Misschien zijn er meerdere scenario’s die je in gedachten doorloopt. Probeer vrij te fantaseren, maak het groot en laat in dit stadium alle praktische, rationele of financiële bezwaren even buiten beschouwing.
Omgeven door de hectiek van alledag – stress, prestatiedruk, verplichtingen en verwachtingen – lijkt vrijheid soms een verre droom. Maar er is een diepere kant in jou die, ondanks alle beperkingen, toch vrij is en altijd vrij is geweest.
Het lijkt een tegenstelling om juist in een klooster de vrijheid te zoeken. Misschien hebben we het idee dat een klooster een plek is van onvrijheid. waar je afgesloten bent van de ‘vrije’ wereld en je verplicht tot een strak levensritme. Toch is juist het klooster van oorsprong een plek van meditatie en contemplatie. De essentie van het kloosterleven overstijgt religieuze kaders en raakt universele thema’s van zingeving, eenvoud en innerlijke vrijheid.
traumatische gebeurtenissen. Een rugzak vol met emoties, gevoelens en gedachten, die we met ons meedragen en die op onze ‘harde schijf’ zijn ingebrand.
Bedank in gedachten alles wat nu weg kan, want ooit is het belangrijk voor je geweest of heeft het je (onbewust) iets geleerd, hoezeer je je er misschien tegen verzet. Door het op te schrijven of te benoemen breng je ordening aan en maak je duidelijk welke thema’s echt belangrijk zijn om aan te werken. Realiseer je dat jij niet je rugzak bent en dat je als een objectieve waarnemer naar de inhoud kunt kijken. Geen gemakkelijke opgave, maar de moeite waard om grote schoonmaak te houden en opnieuw richting te geven aan je leven.
Deze bagage staat me ook in de weg omdat ik gevangen zit in mijn eigen gecreëerde web van plaatjes en zekerheden over wie ik ben en moet zijn. Dat merk ik vooral in contacten met anderen of in nieuwe situaties.
De vlinder blijft zich eindeloos uit alle macht te pletter vliegen tegen de harde wand om zich te bevrijden. Uiteindelijk moet hij zijn pogingen opgeven om er op eigen kracht doorheen te breken en laat hij zich vallen. En dan valt hij de vrijheid tegemoet en daarmee de onbegrensdheid van het leven.
Misschien zijn de vele Boeddhabeeldjes die je vaak ziet bij mensen in huis, wel een afspiegeling van dit verlangen. Alsof er tussen alle hectiek van het leven behoefte is aan een moment van stilte, overgave en reflectie.
De ander tegemoet treden van hart tot hart

Vroeger was het geloof of de familieband een bron van houvast, maar tegenwoordig mag je het helemaal zelf uitzoeken. Geen wonder dat zoveel vooral jonge mensen, kampen met burn-out verschijnselen of worstelen met essentiële levensvragen. De behoefte aan innerlijke rust en minder stress is in onze drukke westerse maatschappij wezenlijk belangrijk en nodigt uit om vanuit innerlijke kracht onze ‘vijanden’ te veranderen in danspartners. En hoe doe je dat?
Meditatie is een manier om de balans te herstellen tussen lichaam en geest. Door stil te staan en stil te zijn, word je bewust van diepere lagen en waarden die voor jou belangrijk zijn. Het helpt om je te concentreren en met mededogen en vertrouwen naar jouw levenspad te kijken.