Er zijn altijd wel gedachten. We kunnen niet zonder. Soms denken we dat we onze gedachten zijn.
Maar er is een moment waarop je denken even stilvalt. Geen oordeel, geen analyse, geen verhaal. Alleen een open, stille aanwezigheid.
Precies in deze kleine interval tussen twee gedachten ervaren veel mensen iets verrassends: rust, helderheid en een diep gevoel van voldoening. Die ruimte is niet leeg in de zin van “niets”. Ze is juist levendig en wakker: een stille achtergrond die er altijd al is, maar die we zelden opmerken omdat het denken voortdurend doorgaat.
Wanneer je aandacht vertraagt en je je gedachten niet meteen volgt, wordt die stille ruimte steeds meer voelbaar. Je hoeft daar niets voor te forceren. Het ontstaat vanzelf wanneer je even stopt met doen en simpelweg aanwezig bent. Bijvoorbeeld door je adem te volgen, te luisteren naar geluiden om je heen of je lichaam van binnenuit te ervaren.
Tussen twee gedachten verschijnt dan spontaan een opening. Hoe vaker je die momenten herkent, hoe vertrouwder ze worden. En hoe vertrouwder ze worden, hoe langer ze blijven. Niet omdat je ze vasthoudt, maar omdat je ontdekt dat ze er altijd al waren.
DE STILTE TUSSEN GEDACHTEN IS GEEN AFWEZIGHEID VAN IETS, HET IS DE AANWEZIGHEID VAN JEZELF
Het koesteren van momenten tussen gedachten lijkt klein, maar de uitwerking is vaak groot — juist omdat je even loskomt van het automatische denken dat normaal je ervaring kleurt. In die stilte zie je scherper. Niet omdat je harder nadenkt, maar omdat de ruis van overtuigingen, interpretaties en verwachtingen even wegvalt. Inzichten komen dan vaak spontaan.
Je ontdekt dat je méér bent dan je gedachten
De ‘binnenkamer’ is een levende oefenplek voor wie zoekt naar betekenis en verbinding met een diepere laag in zichzelf en elkaar. Voor coaches, begeleiders, trainers, docenten en ieder die de weg naar binnen kent of opnieuw wil vinden. Lees hier meer

Omgeven door de hectiek van alledag – stress, prestatiedruk, verplichtingen en verwachtingen – lijkt vrijheid soms een verre droom. Maar er is een diepere kant in jou die, ondanks alle beperkingen, toch vrij is en altijd vrij is geweest.
Het lijkt een tegenstelling om juist in een klooster de vrijheid te zoeken. Misschien hebben we het idee dat een klooster een plek is van onvrijheid. waar je afgesloten bent van de ‘vrije’ wereld en je verplicht tot een strak levensritme. Toch is juist het klooster van oorsprong een plek van meditatie en contemplatie. De essentie van het kloosterleven overstijgt religieuze kaders en raakt universele thema’s van zingeving, eenvoud en innerlijke vrijheid.
Deze bagage staat me ook in de weg omdat ik gevangen zit in mijn eigen gecreëerde web van plaatjes en zekerheden over wie ik ben en moet zijn. Dat merk ik vooral in contacten met anderen of in nieuwe situaties.
De vlinder blijft zich eindeloos uit alle macht te pletter vliegen tegen de harde wand om zich te bevrijden. Uiteindelijk moet hij zijn pogingen opgeven om er op eigen kracht doorheen te breken en laat hij zich vallen. En dan valt hij de vrijheid tegemoet en daarmee de onbegrensdheid van het leven.
Misschien zijn de vele Boeddhabeeldjes die je vaak ziet bij mensen in huis, wel een afspiegeling van dit verlangen. Alsof er tussen alle hectiek van het leven behoefte is aan een moment van stilte, overgave en reflectie.
De ander tegemoet treden van hart tot hart
Een sprookje maakt gelijk contact met een gevoel van vrijheid en ongeremdheid. Een sprookje is beeldend, heeft een kinderlijke, bijna naïeve insteek. En toch hebben de meeste sprookjes een boodschap. Een moraal die diep vanuit het onderbewuste naar het bewustzijn wordt gebracht. Elk sprookje is de echo van een onbewust verlangen dat via beeldende woorden in de wereld wordt gebracht.
In veel sprookjes is die ‘schat’ vaak wel het doel, maar ondergeschikt aan het verhaal. De zoektocht beslaat vrijwel het gehele boek, terwijl de beloning zich beperkt tot de laatste pagina. Het is natuurlijk veel spannender om al die avonturen mee te maken, je adrenaline te laten stromen en middenin het leven te staan Het geeft een ‘leefgevoel’. De beloning is in feite maar een saaie bedoening. Daar zit je dan op de bank met je geliefde of met een pot met goud. Natuurlijk best wel even leuk, maar al snel komt toch weer de behoefte om op reis te gaan of om het ruime sop te kiezen.